Հոլովումներ

Հոլովում
Հոլովվելիս բառը փոփոխվում է: Ընդ որում՝ տարբեր բառեր փոփոխվում են տարբեր ձևերով:Այդ փոփոխությունները կոչվում են հոլովումներ:
Գոյություն ունի փոփոխության երկու տեսակ:
1. Մի դեպքում բառի ուղիղ ձևին ավելանում են վերջավորություններ, կամ բառի վերջնահնչյունը փոխվում է այլ հնչյունի, այսինքն՝ փոփոխությունը տեղի է ունենում բառի վերջում՝ ծառ-ծառի, այգի-այգու, գառ-գառան, Գրիգորենք-Գրիգորենց  և այլն:
Ինչպես տեսնում ենք, ծառ  և գառ  բառերի ուղիղ ձևերին ավելացել են ի  և ան  վերջավորությունները, իսկ այգի և Գրիգորենք բառերի վերջին ի և ք հնչյունները փոխվել են ու և ց հնչյունների:
Սա կոչվում է արտաքին հոլովում:
2․Մյուս դեպքում փոփոխությունը տեղի է ունենում բառի ներսում. որևէ ձայնավոր կամ երկհնչյուն փոփոխվում է` հայր-հոր, տուն-տան: Հայր բառում այ երկհնչյունը փոխվել է ո -ի, տուն բառում՝ ու ձայնավորը փոխվել է ա-ի:
Սա կոչվում է ներքին հոլովում:

Շարունակել կարդալ

Կյանքիդ ժամերն ապրիր այնպես…

Վ. Սարոյանի «Քո կյանքի ժամերը» ստեղծագործությունը հիասքանչ է, տալիս է ճիշտ խորհուրդներ, համառոտ ներկայացնում է կյանքի գլխավոր նշանակություն ունեցող կանոնները երջանիկ լինելու համար: Բայց բոլորս էլ հասկանում ենք, որ դա իրատեսական չի: Իմ կարծիքով կյանքը բավականին պայծառ ու լուսավոր է: Այն կարող է լինել հեքիաթային դրախտ, և մենք ենք որոշում, թե երբ այն վերածենք անտանելի դժոխքի:

Մենք՝ մարդիկ, անտանելի ագահ ենք: Դա կարող է և՛ լավ լինել, և՛ վատ: Լավ կլինի այն դեպքում, երբ շտապենք բարելավվել, կատարելագործվել և զարգանալ: Ի դեպ սրանք էլ հարաբերական են, սակայն նկատի ունեմ դրանց բարի կողմը: Իսկ ե՞րբ է ագահ լինելը դիտարկվում որպես վատ երևույթ: Պատասխանը շատ պարզ է. երբ չենք գոհանում մեզ տրվածից, արհամարհում ենք մեզ շրջապատող գույները և բողոքում այն փոքրիկ սև բծերից՝ չգիտակցելով, որ կյանքը կատարյալ չէ, և առանց սև բծերի, գուցե, անհետաքրքիր և միապաղաղ լինի: Չնայած, հավանաբար գիտակցում ենք, ուղղակի չենք ուզում ընդունել: Ինչևէ, ասածս այն է, որ ի ծնե ունենալով այդ մարդկային արատը, չենք կարող միշտ հետևել պատմվածքի այս հատվածին ՝ «Ամեն ինչի մեջ գտի՛ր լուսավորը, գտի՛ր այն, ինչ չի կարող արատավորվել»Իրոք, գրավիչ է հնչում: Ես էլ եմ այն շատ օգտագործում թե՛ խոսքում, թե՛ գործում: Բայց ի՞նչ անել, երբ մթություն է հոգում, երբ ներքին թշնամիներդ գլուխ են բարձրացրել և ցանկանում են ամեն կերպ քեզ համոզել, որ ամեն ինչ շատ վատ է և պետք է ավելի վատացնել, երբ, իհարկե, կան ուրախության առիթներ, սակայն բավարար չեն ցրելու տխրության պատճառները, երբ հույս չկա և այլևս չես ուզում պայքարել: Այդ դեպքերում ոմանք մեղադրում են աշխարհին՝ ասելով, որ այն նրանց տեղը չէ, ոմանք մեղադրում են մարդկանց, ոմանք՝ Աստծուն, իսկ ես և իմ նմանները՝ ինքներս մեզ: Չէ՞ որ մենք այդքան հնարավորություններ ունենք, մեզ տրված են բնության բոլոր հրաշքները, որ երբևէ կարող ենք պատկերացնել: Մե՛նք ենք մեզ սահմանափակում կամ ընդլայնում:

Իսկ մարդիկ… մարդիկ էլ կամ թևեր են տալիս, կամ կտրում դրանք: Այստեղ պետք է գալիս կարդացածս ստեղծագործության այս հատվածը՝ «Հիշի՛ր, որ ամեն մարդ քո նմանակն է: Ամեն մեկի մեղքը նաև քո մեղքն է, և բոլոր անմեղներն իրենց անմեղությունը կիսում են քեզ հետ:» Բոլորս էլ գործում ենք սխալներ, որոնցում ցավեցնում ենք այլոց, և ո՞վ գիտի, գուցե նրանց պատմություններում էլ մե՞նք ենք կտրել իրենց թևերը: Այդ դեպքում ինչու՞ մեղադրել, տխրել և խավարեցնել սեփական աշխարհը:

Ինչպես Վիլյամ Սարոյանն ասաց. «Կյանքիդ ժամերն ապրիր այնպե՛ս, որ քեզ բաժին ընկած ժամերին չավելացնես աշխարհի վիշտն ու տառապանքը, այլ ժպիտով ընդունես նրա անսահման լույսն ու խորհուրդը:»

Հայ մուկը՝ վերլուծությունը

Ես կարդացել եմ Վիլյամ Սարոյանի «Հայ մուկը» պատմվածքը: Ահա հղումը: 

Վիլյամ Սարոյանի «Հայ մուկը» պատմվածքը ունի հայրենասիրական հիմք, որում արտացոլվում է հայ մարդու հավաքական կերպարը մկան մեջ: Այստեղ ակնհայտ են հայ ժողովրդին բնորոշ հատկանիշները ըստ հեղինակի: Դրոնք են քաջությունը, խիզախությունը: Մուկը հատուկ է ընտրված, քանի որ մենք՝ հայերս, մի բուռ ազգ ենք, սակայն մեզ զայրացնել չի կարելի, քանի որ բավական զորեղ ենք և պատրաստ ենք հակահարվածի: Այս պատմվածքի նպատակը, իմ կարծիքով հետևյալն է՝ կարդացողին մատուցել այն միտքը, որ հայ ազգի և նրա երկրի արտաքինը մեծությունը անհամեմատելի փոքր է քան ներքին ուժը, առանձնահատկությունները և այլն: Շատ երջանկալի և հպարտանալու առիթ տվող փաստ է այն, որ հեղինակը՝ Վիլյամ Սարոյանը՝ գտնվելով հայրենիքից հեռու, չի մոռացել այն և շարունակել է մեծ ոգևորությամբ և հսեմությամբ խոսել ու խոսել դրանից:

Էլեկտրականության կարևորությունը

Մենք օգտագործում ենք էլեկտրականությունն ամեն օր, սակայն մարդկանց մեծամասնությունը շատ քիչ բան գիտի նրա ֆիզիկական ֆենոմենի մասին: Էլեկտրականությունը մոլորակի ամենաճկուն էներգիայի ռեսուրսն է, բայց մենք այն օգտագործում ենք մոտավորապես 100 տարի:

elec

Էլեկտրականությունը էներգիայի այն տեսակն է, որ առաջանում է մի վայրում և հոսում դեպի մյուսը: Երբ էլեկտրականությունը հավաքվում է մի տեղում, ապա այն կոչվում է ստատիկ էլեկտրականություն: Իսկ երբ այն շարժվում է տեղից տեղ, ապա այն կոչվում է էլեկտրական հոսանք:

Tok12

Ստատիկ էլեկտրականությունը սովորաբար լինում է լինում է այն ժամանակ, երբ միմյանց ենք շփում իրերը: Ահա թե ինչու է փուչիկը կիպչում ձեզ, երբ դուք այն շփում եք ձեր շորերի հետ: Կամ շոկի ենթարկվում, երբ քայլում եք գորգի վրայով և կպնում ինչ-որ մետաղե իրի: Դա նաև առաջացնում է կայծակ: Ամպերը շարժվում են երկնքով և շփվում նրանց շուրջը գտնվող օդի հետ:

ElectricHair-RichVintage-5bb2871b46e0fb0026f449a6

Էլեկտրական հոսանքը էլեկտրական լիցքերի հոսք է: Էլեկտրական շրջաններում այս լիցքը հաճախ ընթանում է լարում գտնվող էլեկտրոնների շարժով: Դրա շնորհիվ ենք մենք լիցքավորում մեր համակարգիչները, հեռախոսները, լվացքի մեքենաները և այն էլեկտրական գործիքները:

Շարունակել կարդալ

Թթուներ, բանաձևերի կազմումը, անվանումը,                                      դասակագումը, թթվային մնացորդը  

Գործնական  աշխատանք 5.Թթուների  քիմիական հատկությունները (հայտանյութերի գույնի փոփոխությունը թթվային միջավայրում,թթուների փոխազդեցությունը մետաղներիհիմնային օքսիդների,հիմքերի և  աղերի հետ) :

Հայտանյութերը`դրանք օրգանական ներկեր են,որոնք ցույց են տալիս հիմքի կամ թթվի առկայությունը լուծույթում:

Չեզոքացման է կոչվում հիմքի և թթվի միջև ընթացող փոխանակման ռեակցիան, որի հետևանքով առաջանում է աղ և ջուր:

Օր.՝ HCl+NaOH->NaCl+H2O

Լաբորատոր փորձ 1.Թթուների  փոխազդեցությունը  հայտանյութերի (ինդիկատորների) հետ:

Փորձի  նկարագրում`   Աղաթթվի  ջրային  լուծույթը  լցրեք  երեք  փորձանոթների   մեջ  3-4մլ  չափով, առաջինի  մեջ  իջեցրեք  լակմուսի  թուղթ  կամ  լցրեք  մի  քանի  կաթիլ  լակմուսի  լուծույթ , երկրորդի  վրա  ավելացրեք  մի  քանի  կաթիլ  ֆենոլֆտալեինի  լուծույթ,երրորդի  վրա  մի  քանի  կաթիլ  մեթիլնարնջագույն:Ի՞նչ  նկատեցիք:

Ինդիկատորների անվանումը

Նրանց  գույները

Թթուներում  առաջացած գույները

Լակմուս

Մանուշակագույն

շատ թույլ է փոխվում

ֆենոլֆտալեին

Անգույն

գույնը չի փոխվում

մեթիլնարնջագույն

Նարնջագույն

կարմիր

Լաբորատոր փորձ 2.Թթուների  փոխազդեցությունը  հիմքերի  հետ՝ չեզոքացման                                               ռեակցիա

Ստացված նյութերից յուրաքանչյուրին ավելացնում ենք Նատրիումի հիդրօքսիդ: Ֆենոլֆտալեինը հիմնային միջավայրում դառնում է վարդագույն, մեթիլ նարնջագույնը՝ դեղին, իսկ լակմուսը՝ մուգ կապույտ:

Լաբորատոր փորձ 3.Թթուների  փոխազդեցությունը  ակտիվ  մետաղների  հետ՝                                                   տեղակալման  ռեակցիա

դասագրքից  սովորեք էջ 18-ից 22-ը, կատարեք  վարժությունները` էջ  22-ից  23-ը

 

I tried. I didn’t succeed. But then…

Now I’m gonna tell you MY story of failures. I started figure skating, when I was 3 years old. My family was doing its best to encourage me and I didn’t skip any of my training days, but when our ice skating school was closed, we thought that it was the end, but no! We kept going even if there was no ice rink, we were practiced our skills on the floor. After several years our new ice skating school was opened. Everyone was so excited and motivated. I started my professional sport career again. I danced well, felt the music and did gentle moves, buy I didn’t have the technique of doing hard tricks. So I tried over and over, fell down, always cried and was so tired. My coach was very strict and was rude to me and I was fragile and couldn’t stop crying. I was so dramatic! Then she used to come to me, hug and console me. But whatever I did, I couldn’t succeed in double jumps. Also I had to pay attention on my school classes and managed to get great grades. But that didn’t end well…

One day, when I was skating I started to feel weak, then I felt dizzy and started to lose my eyesight. Everyone was scared and now I remember their shocked faces when I opened my eyes. The doctor gave me some medicine and told me I was overtired and needed some rest. But…

My efforts weren’t useless and I participated in the Ice-skating competition in France. I wasn’t the best one, but… who cares? I enjoyed my travelling, the days in France with my friends and got an unforgettable experience. Eventually I participated in Armenia’s figure skating championship. And guess what? I got the third place. I still can’t believe in that, but I DID IT!!!

Now I am proud that I overcame all the obstacles and proved myself that I am strong enough to achieve whatever I want.